François De Roubaix - Les Aventuriers / Le Samouraï

ბავშვობაში ერთ–ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი ფილმი, რაც ვნახე, ფრანგული Les Aventuriers (თავგადასავალთა მაძიებლები) იყო ალენ დელონისა და ლინო ვენტურას მონაწილეობით. მისი საუნდტრეკი ფრანგმა კომპოზიტორმა François De Roubaix (1939-1975) დაწერა, რომლის რემასტერირებაც 2005 წელს გაკეთდა. ალბომში შესულია, აგრეთვე, მუსიკა მეორე ფილმისათვის Le Samouraï. აღნიშნული დისკი იშვიათობაა. .)

==========================================================

François De Roubaix - Les Aventuriers / Le Samourai © 1967
























01-Les Aventuriers: Laetitia (Vocals - Alain Delon)
02-Les Aventuriers: Journal De Bord
03-Les Aventuriers: Enterrement Sous-Marin (Voice - Christiane Legrand)
04-Les Aventuriers: Acrobaties Aériennes
05-Les Aventuriers: Casino Latino
06-Les Aventuriers: Manu Et Roland
07-Les Aventuriers: Les Aventuriers
08-Les Aventuriers: Enterrement Sous-Marin (Version Sifflée)
09-Les Aventuriers: Pilleurs D’Epave
10-Les Aventuriers: Générique Fin
11-Les Aventuriers: Les Aventuriers (Vocals - Theo Sarapo)
12-Le Samouraï: Le Samouraï
13-Le Samouraï: Valérie
14-Le Samouraï: Martey’S
15-Le Samouraï: La Blessure
16-Le Samouraï: Hôtel Sandwich
17-Le Samouraï: Costello Dans La Ville
18-Le Samouraï: Jeff Et Valérie
19-Le Samouraï: Fatalité
20-Le Samouraï: Jeff Et Jeanne
21-Le Samouraï: Le Destin De Costello(Final)
22-Le Samouraï Se Remixe (Partie 1) (Piano - Nicolas Errèra, Remix - Nicolas Errèra)
23-Le Samouraï Se Remixe (Partie 2) (Piano - Nicolas Errèra, Remix - Nicolas Errèra)

Genre: Classical, Jazz
Stile: Soundtrack
Size: 105.40 MB
Playtime: 45:53
Bitrate: 320 kb/s

Download:
François De Roubaix - Les Aventuriers / Le Samouraï [1967]
Password: humanoidi

90-იანების ქართული როკი / 90's Georgian Rock

[From ERM0NIA's own home collection]

90-იანი წლების სამოქალაქო ომის შედეგად დანგრეულ საქართველოში კულტურა პრაქტიკულად მოკვდა. მიუხედავად ამისა, უშუქობის, უფულობის და შიმშილობის პერიოდში ქვეყანაში დარჩენილი ქართველი როკმუსიკოსები მაინც ახერხებდნენ პროდუქციის შექმნას, რომელიც თუნდაც დღევანდელთან შედარებით, მეტად საინტერესო იყო. მართალია, ამ ჯგუფების უმეტესობის სიცოცხლის ხანგრძლივობა ზოგჯერ რამდენიმე თვეს არ აღემატებოდა, მაგრამ, უზარმაზარი ენთუზიაზმი არსებობდა. შეიძლება ითქვას ისიც, რომ საქართველოში არსებობდა ორი ქალაქი, სადაც ამ მხრივ ყველაზე მეტი კეთდებოდა, – თბილისი და ქუთაისი.

ტოტალური სიღატაკის პერიოდში ამ ქალაქებში რამდენიმე საინტერესო ფესტივალი და აქცია მოეწყო, თუმცა ამჯერად მათზე საუბრით თავს არ შეგაწყენ. ბლოგზე ვტვირთავ იმ პერიოდის რამდენიმე უნიკალურ სიმღერას, რომელიც მარტო კასეტებზე მაქვს შემორჩენილი და რამდენადაც მოვიკვლიე, ციფრული ვერსიები აღარ არსებობს. ეს სიმღერები თავად გავაციფრულე. ამ სიმღერათაგან რამდენიმე პირველად გაჟღერდება.

================================================================

01-Outsider – ფეხსაცმელი (სტუდიური ვერსია) (ქვეყნდება პირველად)

სიმღერა ჩაწერილია კომპიუტერზე ცოცხალი დრამებით. ადგილი – ქუთაისის მიწისქვეშა თავშესაფარი. ქალაქის ქვეშ, „ბომბაუბეჟიშეს“ უზარმაზარი ქსელის ერთ-ერთ ბუნკერში ჯგუფს ჰქონდა რეპეტიციები. ერთ მშვენიერ დღეს, მისი ბასისტის, საბა „ბასა“ კუპრაშვილის სამსახურის კომპიუტერზე ჩაიწერა ეს სიმღერა, რომლის დამუშავების დროს, მთელი მასალა წაიშალა. საბედნიეროდ, მანამდე ჩანაწერის გადატანა მოვასწარი კასეტაზე.

02-69 – მე ვერ ვიტან ქალს

ძალიან საინტერესო თბილისური ჯგუფი იყო, რომლის ფრონტმენიც უჩა ჩაჩხიანი, სამწუხაროდ, შარშან ზამთარში გარდაიცვალა. ჩემი აზრით, ეს ნაკლებადცნობილი სიმღერა „მე ვერ ვიტან ქალს“ ყველაზე პანკური სულისკვეთების, მაგრამ ძალიან მელოდიური ქმნილებაა ჯგუფის არაპანკურ შემოქმედებაში.

03-სამეფო გზა – გასვლა (ქვეყნდება პირველად)
იმ პერიოდის ალბათ ერთადერთი პროგრესივ-როკული თბილისური ჯგუფი, რომელიც ჟურნალისტებმა, ლევან რამიშვილმა (გიტარა, კომპოზიციებისა და ტექსტის ავტორი) და გენო ჯოხიძემ (ვოკალი) გააკეთეს. ძალიან საოცარი და კარგი მუსიკაა.

Smoke Through The Mirror

Download:
Woven Hand - Cripplegate (Standing On Glass)
Woven Hand - My Russia (Standing On Hands)

Photos by © humanoidi

მიტოზი

ამ ბოლო დროს მგონია, რომ მიტოზს განვიცდი ხოლმე.

მიტოზი ხომ გაგიგიათ რაც არის? ბიოლოგიური ტერმინია. აი უჯრედის დაყოფის პროცესია. ანუ რამდენიმე მთელ ნაწილად ვიყოფი და პიროვნების გაორება აქ არაფერ შუაშია.

ამას ისე ხშირად ვგრძნობ ხოლმე, რომ ზოგჯერ ასეთ სულელურ სიტუაციაში ვვარდები. გადავდივარ, ვთქვათ, გადასასვლელზე, ხოდა ჩემი ერთი განაყოფი მშვიდობიანად გადადის, მეორე კი მანქანას უვარდება და ვუყურებ როგორ იცლება ის საცოდავი სისხლისგან. ცრემლიც კი მადგება თვალზე. თურმე როგორ მყვარებია საკუთარი თავი.

კიდევ ასეთ რამესაც ვგრძნობ.

ჩავდივარ სხვა ქალაქში და ამ დროს ჩემი განაყოფი სახლში რჩება, ჩვეულებრივად ბრუნდება სამსახურიდან, გამოივლის ნაცნობ მარკეტში, სადაც ყიდულობს სიგარეტს, ნაბეღლავს ან ლუდს, პურს და ა. შ.. აღარ ვნერვიულობ, რომ სახლი უპატრონოდაა მიტოვებული. ამავე დროს, ის ჩემისა (რა ზუსტი სახელი გამოვიდა) ჩემს მეგობრებს ხვდება, ელაპარაკება, ჩემს გოგონასაც ნახულობს. არ ვეჭვიანობ საერთოდ, ის ჩემისაც ხომ თავად გახლავართ. ამიტომ სიმშვიდე მეუფლება. თუ პლაჟზე ვარ, ზღვის ტალღებს ვუსმენ და კარალიოკს მშვიდად შევექცევი.

ჩემი ერთ–ერთი დანაყოფი საერთოდ სხვა ქვეყანაში ცხოვრობს თავის ცოლთან ერთად. მას და მის ცოლს ერთმანეთი ძალიან უყვართ და ერთდროულ პერფორმანსებსაც კი აწყობენ. ეს ჩემისა მუსიკას წერს, მისი ცოლი კი ხატავს. ხდება ხოლმე, მისი ცოლი მეც მენატრება.

როცა მოგზაურობიდან ვბრუნდები და ბინის კარებთან მივდივარ, გასაღებს კი არ ვარგებ, ზარს ვრეკავ.

ეს ჩემისა კი სახლში მხვდება და კარს მიღებს.

იშვიათია, სიგარეტი ჩამომყვეს მგზავრობის შემდეგ. ეს კი როგორც შემხედავს, კარადის თავიდან გადამალულ სიგარეტს მიწვდის და მიღიმის.

მეც გავუღიმებდი დაღლილი რომ არ ვიყო და სარკეში ჩახედვა საშინლად არ მეზარებოდეს.

P. S. პირველი აგვისტოდან კიდევ ერთი სახელი დავირქვი. უკვე ორი ოფიციალური სახელი მაქვს და ერთიც ვირტუალური. :D

Download:

Lali Puna – Faking The Books (from bin.ge)

Lali Puna – Faking The Books (from rapidshare.com)

Lali Puna - People I Know (from bin.ge)

Lali Puna - People I Know (from rapidshare.com)

  

ბოთლ(ებ)ი

იმდენი ბოთლია ჩემს ირგვლივ, რომ ზოგჯერ მგონია მათში ჩავიღვრები და გადავნაწილდები.

ამაზე ფიქრმა ამ ბოლო დროს ისე ძლიერ შემიპყრო და შემაშინასავით, რომ ზუსტად ერთი კვირის წინ 70-მდე ლუდის ბოთლი სახლიდან ცელოფნის პარკებით გავათრიე და ერთ ბოთლების შემგროვებელს ჩავაბარე. ბოთლების მიმღებ მოხუცს გაჭირვებული კაცის დანაოჭებული სახე და ერთი დიდი ჭუჭყიანი ტომარა ჰქონდა. ბოთლები გულდასმით გადათვალა და მხოლოდ 2 ლარი გამომიწოდა. ვიცოდი, რომ მატყუებდა, მაგრამ მაინც მადლობა გადავუხადე, გავუღიმე კიდეც და სახლში შევბრუნდი. ბოთლები აღარ მემუქრებოდნენ, სახლში სისუფთავე დავამყარე.

არადა რა ჩიტური ახირებაა ეს ბოთლებში ჩაღვრა. თუმცა ეგრე ვიცი ხოლმე, კაი ცრუმორწმუნესავით რაღაც სისულელეს ამოვიჩემებ. ზოგჯერ მგონია, რომ აი, ახლა დახურული ფანჯრიდან დიდი მსუქანი ბუზი შემოფრინდება და პირდაპირ თვალებზე დამაჯდება, ან დაძინების დროს, რომელიღაც შინაგანი ორგანოს შეტევა დამეწყება და მერე.... აღარ ვიცი.

დღეს 15-16-მდე ბოთლი დამიგროვდა სამზარეულოში და მაგიდას აღარ ვეკარები.

არადა, რა უჭირს ვითომ? ბოთლებს იმისთვის აკეთებენ და მერე მასში რაღაცეებს იმიტომ ასხამენ, რომ ვიღაცეებს ასიამოვნონ.

კაი ღვინის ან ლუდის ბოთლში სიამოვნებით ჩავიღვრებოდი და ვინმეში გადავიღვრებოდი...

Download:

Billy Corgan & Robert Smith - To Love Somebody (from bin.ge)

Billy Corgan & Robert Smith - To Love Somebody (from rapidshare.com)